In het jaar des heeren 2003, op den zesden dag van den twaalfden maand, verzamelden er een troep holebi's uit een studentenclub om samen een avondje door te zakken op enen fuif van Verkeerd Geparkeerd.
Als snel raakten we in de sfeer en de geestesverrijkende dranken werden eveneens ter hand genomen. Tot plots Steve, bij wijze van grap, tegen Ciska het idee lanceerde om met de groep die daar was enen studentenclub te starten. Frank werd er bij geroepen en er werden allerlei scenario's bedacht, het ene al hilarischer als het andere. Op den duur werd het zelfs pijnlijk voor de lachspieren...
Het bleef evenwel niet bij grappen en grollen.

Nog voordag de kerstman in het land was, zaten zowel den Steve, den Frank en den Bart al te brainstormen op namen, zowel voor de club als voor de rest van een praesidium. Hiervoor werd zelfs gezocht naar een vergelijkbare vereniging, maar in het ganse land was die niet te vinden...

Na wat gegrasduind te hebben in de Griekse mythologie stootten ze op Acantha, één van de vier minaars van de God Apollo. Allen waren het eens over de naam en zo had het kind ook enen naam gekregen.

Het duurde nog tot een stukske in januari vooraleer het praesidium gevonden was.
Vooral om de functie van schachtentemmer in te vullen, moest den Steve al zijnen overtuigingskracht gebruiken. Inez was immers geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Maar ook de financies kwamen bij een vrouwke terecht. Hélène heette den penning en Eline werd bereidt gevonden onzen lokalen Esterella te worden. Ciska zelf, wilde ietsie-pietsie meer actie en trok de sport naar zich toe.
En toen schoten er naast die vier potten nog 3 nichten over. Den Bart werd den PR, zodat ie vooral kon blijven babbelen en den Frank werd dan maar het slaafke van de Steve, die de eerste praeses van het nest werd. Met enen kundigheid die nog niet eerder vertoond werd, werden mensen her en der aangeklampt om lid te worden, flyerkes gemaakt, statuten neergekrabbeld, gesprekken gevoerd met andere verenigingen zoals het SK Gendt, maar ook VG en WJNH.

Den Bart wist Claude van den Twieoo te overtuigen om peter van de club te worden en Frank kon Pépé van het Hemelsbreed Verschil overtuigen om Meter te worden. Maar omdat een geslachtsoperatie hem te veel ging kosten en Laurence daar niet mee akkoord ging, werd hij dan ook maar peter.

Eenmaal dit alles gearrangeerd was, werd er dan ook onmiddellijk gekeken voor een stichtingsreceptie. Den datum van vrijdag 12 maart leek ons wel nie mis en den pépé stelde voor om een paar fleskes champagne, die hij overhad van Nieuwjaar, open te trekken. Zo gezegd, zo gedaan.
En na een paar korte speechkes werd er dan ook geklonken op den nieuwen club!
Het zou natuurlijk geen studentenclub zijn, moest den drank bij sommigen niet te rijkelijk vloeien dienen avond waardoor sommigen de volgenden ochtend wel andere katjes te geselen hadden…

Er was ook die avond iemand aanwezig die nog van zich zou laten spreken… (Of het nu in positieve of negatieve zin was/is, laat ik aan jullie over…).
Vrij kort na de oprichting nam Bart immers ontslag uit het praesidium waardoor we op zoek moesten naar een nieuwe PR voor de club. Het gerucht was nog maar amper ontstaan of daar begon al één van de leden van het eerste uur al zijn ambities te verkondigen.
Xavier stelde zich immers onmiddellijk kandidaat (veel babbelen is hem evenmin vreemd) en nog geen maand later was het praesidium alweer op volle man- (en vrouw) kracht.

En we leefden nog lang en gelukkig…